تورج نگهبان

محمود خوشنام

از سال های دهه سی خورشیدی به بعد، " تصنیف های قدیمی" که دیگر از تکرار خویشتن به امان آمده بودند، در جریان یک استحاله ملایم و تدریجی جای به ترانه های سنتی نوتر سپردند.

محتوای این ترانه های تازه، دیگر تنها بر محور "شمع و گل و پروانه" دیگر نمی چرخید. اندیشه و احساسی را در خود می پرورانید، تصویری از زندگی پیرامون، عرضه می کرد و این همه را در قالب زبانی نوتر می ریخت.