اندیشه و اندیشمندان

مرورى بر كتاب «نيچه» اثر والتر كافمن

رنج، هنر و آرى گفتن به زندگى

Nietzche:  Philosopher, Psychologist , Anti-Christ, 

Walter Kaufmann, Princeton University, 1974

 

والتر كافمن يكى از مهمترين مفسران نيچه است و اين كتاب نقطه عطفى در تاريخ نيچه شناسى است. بخش «هنر و تاريخ» كه يكى از بخش هاى محورى كتاب است در باب هنر و رنج بحث مى كند. كافمن شرح مى دهد كه براى نيچه هنر در واقع پاسخى است كه فرد در قبال رنج از خود نشان مى دهد. آنچه در اينجا ديده مى شود، اراده معطوف به قدرت است كه به صورت هنر متجلى مى شود. ارگانيسم در قبال رنج ها و حرمان ها به جهان خلاقيت هنرى پناه مى برد و بدين ترتيب سلامت خود را دوباره پيدا مى كند.

هنر تفسير از چشم انداز نيچه

«به همه سيستم سازان بدگمانم و از راه ايشان كنار مى ايستم. خواست سيستم، نبود درستى و راستگويى است.» اين گزين گويى كه در بخشى از كتاب «شامگاه بتان» نيچه آمده است، بيانگر نقد او از سيستم سازى، به ويژه از نوع هگلى آن است. شايد ناتوانى ما در ارائه تفسيرى مشخص و معين از فلسفه نيچه را بتوان نتيجه همين  بدگمانى او نسبت به سيستم سازى دانست؛ اما به ياد داشته باشيد كه نيچه به اندازه سيستم سازان، از «سرسرى خوانان» نيز بيزار بوده است. خواننده اى كه نيچه او را «سرسرى خوان» ناميده، احتمالاً در خواندن گزين گويى ها بسيار شتابزده عمل مى كند و بر اين پيشداورى است كه براى هر گزين گويه اى يك تفسير نهايى وجود دارد كه خواننده در حين خواندن مى تواند به آن دست يابد. اما اين پيشداورى بسيار خام و نسنجيده است؛ گزين گويى هرگز يك تفسير نهايى ندارد و از اين رو مى توان بى نهايت تفسير جديد از آن ارائه داد. نبود يك تفسير نهايى از گزين گويه ها باعث مى شود تا مفسر از هرگونه شتابزدگى پرهيز كند و با درنگ كامل به طرح پرسش هاى درستى بپردازد كه در رمزگشايى گزين گويه ها بسيار راهگشا خواهند بود.  

ماکس وبر، آموزگاری جهانی - بررسی کتاب

مشخصات کتاب:

Hans – Peter Müller: Max Weber. Köln/Weimar/Wien, UTB / Böhlau Verlag 2007

ماکس وبر را شاید بتوان آخرین آموزگار جهانی سده‌ی نوزدهم و بیستم میلادی دانست. او را اقتصاددان، حقوقدان، تاریخدان، استاد علم سیاست و جامعه‌شناس می‌خوانند و برخی وی را حتا فیلسوف می‌دانند.

پهنه‌ی دانش او پژوهش‌های اقتصادی، حقوقی، تاریخی و جامعه‌شناختی دوران‌های باستان، سده‌های میانه و مدرنیته را دربرمی‌گیرد. بی‌جهت نیست که وی بعنوان پایه‌گذار و پدر راهنما در رشته‌های علوم اجتماعی شهرت جهانی یافته است.

آخرین بازمانده فرانکفورت: در باره یورگن هابرماس

آنچه در پي مي آيد تقرير گفته هاي دكتر حسينعلي نوذري درباره يورگن هابرماس، فيلسوف و جامعه شناس سرشناس آلماني است. خواننده اين متن با ريشه هاي فكري و مباني نظري هابرماس آشنا خواهد شد و همچنين به درك نسبتي نائل خواهد آمد كه اين تفكر، با انديشمندان و گروه ها و اجتماعات نظري تاثير گذار در قرن بيستم برقرار كرده است. تنظيم اين متن به عهده منوچهر دين پرست بوده است.

ريشه ها و مباني فكري _ فلسفي هابرماس بسترهاي معين دارد، در واقع هابرماس زاييده و پرورده سنت فلسفي كلاسيك آلماني و سنت ايده آليسم ديرپاي و ژرف و قوي آلمان است. اين سنت تفكر فلسفي و تفكر كلاسيك آلمان در رشد اشخاص كلاسيك  آلمان در رشد اشخاص و چهره هاي متفاوت و در بازپروري و بازآفريني و يا در پروراندن شخصيت فكري و فلسفي هابرماس نقش داشته است. در حقيقت مي توانيم بگوييم به تعبير خود هابرماس، او براي اينكه به اين مرحله اي كه اكنون هست، برسد به اصطلاح يك دوره طولاني فراگيري سنت كلاسيك آلماني را پشت سر گذاشت. اين سنت كلاسيك آلماني دو وجه دارد، يك وجه ايده آليستي كه بسيار قوي است و مي توانيم بگوييم سيطره اش را بر فلسفه تحليلي و فلسفه قاره اي گسترانده، يعني همان سنتي كه با كانت شروع مي شود و نزد شلينگ و فيخته ادامه پيدا مي كند تا به هگل مي رسد و يكي هم سنت فلسفي ماترياليستي يعني يك وجه ايده آليسم آلماني و يك وجه ماترياليسم آلماني كه باز ريشه اش به نوعي از همين متفكران شروع مي شود.

هانس کونگ: اهمیت آتش‌بس میان دینها برای برقراری صلح جهانی


تا میان دینها صلح برقرار نباشد، میان ملت‌ها هم صلحی برقرار نمی‌شود! و بدون گفت‌و‌گوی دین‌ها قطعاً صلحی هم بینشان پدید نمی‌آید! این دو جمله جایگاهی کانونی در پروژه «اخلاق جهان» (Weltethos) دارند، پروژه‌ای که مبتکر آن هانس کونگ (Hans Küng) است. کونگ متألهی است آلمانی، از شهر توبینگن. او منتقد کلیساست.

کونگ از پیشروان برنامه «گفت‌و‌گوی بین دین‌ها»ست. او نظر خود را در این باب در قالب ایده «اخلاق جهان» تقریر کرده است.
نام کونگ آنگاه بر سر زبانها افتاد که واتیکان او را ممنوع‌التدریس کرد، آن هم به این دلیل که وی با عقیده کلیسایی در مورد خطاناپذیری پاپ درافتاد. او از چند دهه پیش به برخورد انتقادی با اندیشه‌های کاردینال راتسینگر (Kardinal Ratzinger) پرداخته است و این اسقف اعظم همان کسی است که اینک پاپ است و بندیکت شانزدهم نام دارد. نوشته‌های انتقادی او علیه راتسینگر هنوز با علاقه خوانده می‌شوند.
وی در پاییز ۲۰۰۵ با پاپ بندیکت دیداری داشت، دیداری که گفته شد "فضای صمیمانه‌ای" داشته است.

جهانی شدن تنها امید نوع بشر/گفتگوی رامین جهانبگلو با ریچارد رورتی

اشاره :

ریچارد رورتی، فیلسوف معاصر نوپراگماتیست امریکایی است. اگر چه پرورش فکری وی بیشتر در حوزه فلسفه تحلیلی بوده اما همزمان به فلسفه به اصطلاح قاره‌ای نیز تمایل نشان داده است. از این رو رورتی در کنار توجه به فیلسوفانی چون پیرس، جان دیویی، کواین و ... به فیلسوفان تأثیر‌گذار اروپایی همچون هایدگر و اخلاف وی نیز نظر داشته است. به همین دلیل برخی او را فیلسوف پسامدرن دانسته‌اند و وی را با دریدا مقایسه می‌کنند. اگرچه خود وی این انتساب را نمی‌پذیرد. مهمترین کتاب رورتی «فلسفه و آینه طبیعت» نام دارد. ریچارد رورتی در 8 جون 2007 درگذشت.
...

تاریخ روشنفكری سیاسی در ایران در گفت‌وگو با ماشاالله آجودانی

روشنفكر ما مصلح اجتماعی شد

فرشاد قربانپور

روشنفكری در ایران بحثی پیچیده و یافتن پاسخی در مورد آن بسیار وقت‌گیر و اساسا گیج‌كننده است. این مشكل را باید بر مشكلات دیگر این جریان كه همان خودمحوری و داشتن همه پاسخ‌ها در نزد خود، افزود. گفت‌و‌گوی زیر حاصل برخی پرسش‌ها از جریان روشنفكری در ایران است، كه با دكتر ماشاالله آجودانی رئیس كتابخانه مطالعات ایرانی لندن و استاد سابق دانشگاه اصفهان در میان گذاشتیم.

موضوع گفت‌وگوی ما روشنفكران ایرانی و سیاست بود، اما از آنجا كه نمی‌توان با آجودانی حرف زد اما در مورد تاریخ سخنی نگفت، در این گفت‌وگو موضوع ما به لحاظ تاریخی مورد بررسی قرار گرفته است.

 

رورتی: ملی گرایی تنها پادزهر اسلام گرایی در ایران است

احمد رافت (رم)

ریچارد رورتی، فیلسوف آمریکایی، چند روزی قبل از چشم بستن از جهان در اوایل ماه ژوئن، در یکی از آخرین گفت و گوهایش که روز دوشنبه در روزنامه کوریره دلاسرای ایتالیا انتشار یافت، ملی گرایی را تنها پاد زهر در مقابل اسلام گرایی در ایران دانسته و معتقد است اشراق گرایی اسلامی به زودی در ایران پا خواهد گرفت.

به گفته این فیلسوف فقید  آمریکایی، «نیروهای سکولار ایران چاره ای به جز جستجوی مخرج مشترک های دیگری بر پایه ملی گرایی ندارند.»

ریچارد رورتی به آخرین دیدارش از ایران اشاره می کند و می گوید «فکر می کنم که نظرات من از این جهت برای برخی از روشنفکران ایرانی جالب توجه است که با عقاید یورگن هابرماس همخوانی دارند و بدنبال تایید طرح وی مبنی بر دموکراسی میهن پرستانه هستند.»

غارت کاخ تابستانی (١): نامه اي از «ويکتور هوگو» به «کاپيتان باتلر» (٢)

شما جوياي نظرم در مورد لشکرکشي به چينشده ايد و اين در حالي است که از ديدگاهِ شما اين لشکرکشي امريشرافتمندانه و زيباست. از سوي ديگر با لطفي که نسبت به من داشته ايد؛ براياحساسم در اين زمينه نيز ارزش قايل شده ايد. بر اساس گفته شما، لشکر کشيِبه چين که تحت بيرق دوگانه ملکه ويکتوريا و امپراتور ناپولئون انجام شدهاست، افتخاري است که ميان انگلستان و فرانسه تقسيم مي گردد و مايل هستيدبدانيد که من تا چه حد قادر به تاييدِ اين پيروزيِ انگليسي- فرانسوي هستم.

مي خواستيد نظرم را بدانيد و آن را درادامه متن خواهيد يافت: در گوشه اي از دنيا يکي از شگفتي هاي جهان قرار گرفته بود؛ اين شگفتي کاختابستاني نام داشت. هنر داراي دو پايه است؛ انديشه که هنر اروپايي را ميسازد و رويا که هنر شرقي را ايجاد مي نمايد، در اين ميان کاخ تابستاني ازجنس هنرِ رويا گونه بود، در حالي که معبد «پارتِنون» ( معبدي بر بلنداي «آکروپوليس» در «آتن»؛ م.) در يونان بر اساس هنرِ انديشمندانه بنا شدهبود. هرآن چه که مي توانست منجر به زايش تصورات و روياهاي مردماني تقريباًفرابشري گردد در آن جا( در کاخ تابستاني؛م.) جمع شده بود. کاخ تابستانيمانند معبد «پارتنون» تنها يک اثر هنري کمياب و منحصر بفرد نبود بلکهتجسمي بي مانند از رويا بود، البته اگر بتوانيم رويا را داراي تجسميبدانيم.

نسل‌ تقی ‌زاده و بازیابی هویت تاریخی و فرهنگ ملی

گفتگوی مجله تلاش با ماشاءالله آجودانی

تلاش ـ  آقای آجودانی در آستانة صدمین سال انقلاب مشروطه قرار داریم. انتظار می‌رود به‌ مناسبت بزرگداشت این انقلاب چه در ایران و چه در خارج كشور مراسمی برگزار شده و آثاری به چاپ رسیده و دراختیار علاقمندان قرار گیرند. اما مطمئناً نادرست نخواهد بود اگر بگوئیم؛ تا امروز مهمترین اثری كه به بررسی و توضیح مضمون واقعی آرمانها و اهداف جنبش و انقلاب مشروطه، آنهم با نگاه به سیرتحولی مفهومی آن پرداخته “مشروطه ایرانی” به قلم شماست.

Syndicate content