علوم زمین

تيرانوسروس ركس (Tyrannosaurus rex) دايناسور دوپا و گوشتخوار دوره ژوراسيك كه به عقيده بسياري ترسناك ترين دايناسور زمان خويش بوده است همچنان كه در فيلم پارك ژوراسيك آمده است نمي توانسته بسيار سريع بدود چه برسد به اينكه جيپي را تعقيب كند. حتما به ياد خواهيد آورد كه فيلم، لحظه اي به اوجمي رسد كه تيرانوسروس ركس جيپي را تعقيب مي كند كه الي و يان مي كوشند با آن از مهلكه بگريزند. دانشمندان معتقدند كه يك تيرانوسروس ركس بالغ ۶ هزار كيلويي براي اينكه بتواند بدود مي بايست ۸۶ درصد از وزن بدنش در عضلات ران پاهايش خلاصه شده باشد- در واقع مي بايست داراي يك جفت پاي مرغي شكل بوده باشد و اين مسئله نيز كاملا بعيد به نظر مي رسد.  

نوشته: تام سيگفريد

ترجمه: كاوه فيض اللهى و سليمان فرهاديان

مقایسه‌ی سنگواره‌ها‌ی دو خفاش، مربوط به میلیون‌ها سال پیش، نشان داد که پستانداران پرنده‌ی اولیه، قادر به پرواز بودند، اما اندام مسیریابی این موجودات با گذشت زمان به سیستم رادارگونه‌ی امروزی تکامل یافته است.

مجموعه‌ی اندام‌های مسیریاب در خفاش‌های امروزی، هم‌چون رادار عمل می‌کنند. اندام فرستنده امواجی را به محیط می‌فرستد و اندام گیرنده با دریافت پژواک آن، نقشه‌ی مسیر را در اختیار مغز می‌گذارد.  

چند نکته اما همواره ذهن بسیاری ازخفاش‌شناسان را به خود مشغول کرده بود: آیا گونه‌های ابتدایی این پستاندار کوچک، در ابتدا قادر به پرواز بوده‌اند و بعدها اندام مسیریابی آنها تکامل یافت و رادارگونه شد یا برعکس؟ یا این‌که خفاش‌ها از ابتدا هم پرواز می‌کردند و هم سیستم مسیریابی رادارگونه داشته‌اند.

شواهد فسیلی نشان می دهد که جد عظیم الجثه ترین آبزی جهان به یک حیوان کوچک جثه شبیه به آهو که 48 میلیون سال قبل می زیست می رسد.

بقایای یافت شده در ناحیه کشمیر هند حاکی از آن است که این پستاندار همان جد نهنگ و دلفین است که دانشمندان مدت ها در جستجویش بودند.

نمونه های زیادی از سنگواره استخوان های خزنده های قول پیکر پیش از تاریخ در موزه های دیرینه شناسی جهان وجود دارد، اما این بار لاشه کامل یک دایناسور با پوست و گوشت و استخوان فسیل شده، از زیر خاک بیرون آورده شده است.

این یافته حیرت انگیز موجی از هیجان در جامعه دیرینه شناسان جهان برانگیخته است. به تعبیر یک دانشمند، این جسد را می توان به مومیائی های بازمانده از مصر باستان تشبیه کرد.

جهان 65 میلیون سال پیش برای دانشمندان پر از عجایب است، بویژه به خاطر آنکه آنها برای مطالعات خود تنها سنگواره استخوان جانوران آن دوران را در اختیار دارند.

آینه های پران می توانند زمین را از برخورد ویرانگر با شهاب های آسمانی نجات دهند.

نزدیک به 5هزار آینه برای منعکس کردن اشعه خورشید بر یک شهاب آسمانی لازم است تا با ذوب کردن سنگ های آن، تغییر مسیرش را عملی کنند.

این موضوع پس از آن اعلام شد که گروهی از دانشگاه گلاسکو نه شیوه مختلف را برای پس راندن اجرام آسمانی مقایسه کردند.

هر صد سال حدود صد میلیون شهاب سنگ به زمین برخورد می کند.