حقوق بشر

مهرانگیز کار

نظام امنيتي ايران به محاصره زنان درآمده است. اين زنان چريک و مسلح نيستند و با شيوه هاي صلح جويانه حکومت را به چالش فراخوانده اند. آنها فقط با ابزار فرهنگي کار مي کنند. سناريو مي نويسند، روي صحنه تئاتر مي روند، در وب لاگ ها حرف مي زنند، اينترنت را در خدمت خواسته هاي خود مي گيرند و ذره اي کوتاه نمي آيند. نظام امنيتي ايران فقط در محاصره زنان درون کشور نيست. زنان ايراني مقيم خارج هم حلقه محاصره را سفت کرده اند. مرجان ساتراپي فيلم سرگذشت مرجان را مي سازد که در 8 سالگي شاهد سقوط رژيم شاه و ظهور جمهوري اسلامي بوده است. او تصاوير را روي ذهن کودکانه اش ضبط کرده و سال هاست آنها را به نمايش مي گذارد. کار به جايي کشيده که دولت ايران مجبور است با هدف متوقف ساختن فيلم مرجان با دولت هاي اروپايي وارد مذاکره بشود.  

رادیو فردا: نماينده ارشد جامعه بين المللی بهائی در سازمان ملل متحد در گزارش خود خبر داد که «دامنه تعقيب، آزار، تحقير و حتی ضرب و شتم کودکان بهائی در مدارس ايران» گسترش يافته و «از موارد پراکنده به روندی سازمان يافته» بدل شده و همزمان با اين روند «آزار بهائيان در دانشگاه ها» نيز شدت گرفته است.

حکايت دردآور سرکوب اقليت های مذهبی بابی و بهائی در جمهوری اسلامی تازه نيست اما آزار و سرکوب سازمان يافته کودکان و نوجوانان ۷ تا ۱۳ ساله در دبستان ها با سکوت نهادهای مجاز مدافع حقوق کودک در ايران، از جمله انجمن دفاع از حقوق کودکان همراه بوده است.

کودکان، نوجوانان و جوانان دبستانی و دبيرستانی، طيف سنی ۷ تا ۲۰ ساله، در يکی از آسيب پذيرترين، سرنوشت سازترين و حساس ترين دوران های زندگی خود هستند و مدرسه محيطی است که پس از خانواده بايد به امن ترين فضا برای دانش آموزان بدل شود.